Τρίτη, 1 Μαρτίου 2011

Φορέσατε "Μάρτη";

giaxaliotis.blogspot.com
 
Σήμερα το πρωί, ετοιμάζοντας ασπροκόκκινα βραχιολάκια για τους μικρούς μαθητές μου, ήρθαν στο μυαλό μου εικόνες των παιδικών μου χρόνων, τότε που έμπεινε ο Μάρτιος και τέντωνα χαρωπά το χέρι μου για να μου δέσουν το δικό μου βραχιολάκι. 
Το βραχιολάκι, συνήθως, μου το ετοίμαζε η γιαγιά μου ή η μαμά μου. Μόλις το φορούσα, ανυπομονούσα να πάω στο σχολείο για να το δείξω στις φίλες μου και να μετρήσουμε ολες μαζί αντίστροφα για τις καλοκαιρινές διακοπές.
Για έναν ολόκληρο μήνα, ο "Μάρτης" μου αποτελούσε ,για μένα, το πιο πολύτιμο φυλαχτό. Πρόσεχα πάντα μην τον χάσω, μην τον λερώσω κι όταν έκανα μπάνιο ,πιο πολύ ανησυχούσα για το βραχιολάκι μου, παρά για το αν θα τσούξουν τα μάτια  μου από το σαμπουάν!
Είχε μεγάλη σημασία αυτό το βραχιολάκι. Σήμαινε τον ερχομό της άνοιξης, τα πρώτα ανθάκια στις αμυγδαλιές, τα γενέθλια της μαμάς μου, τη γλυκιά αναμονή για τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας και για... τα πρώτα κοντομάνικα...!
Και μετά, η πρώτη μέρα του Απρίλη... Η αγωνία για τον μικρό "Μάρτη"...Θα τον βρουν τα χελιδόνια;;;
Σήμερα, λοιπόν, έκπληκτα για το καινούριο τους βραχιολάκι, τα παιδιά μου έκαναν μια σειρά ερωτήσεων που με συγκίνησαν τρομερά και μου χάρισαν λίγη παιδική ανεμελιά!

 Κυρία, αυτό το βραχιολάκι θα το πάρουμε στο σπίτι μας;

Θα κοιμηθούμε με το βραχιολάκι;

Όταν κάνουμε μπάνιο, θα φύγει ο Μάρτης μας;

Μπορούμε να κρατήσουμε τον "Μάρτη" μας για πάντα;

-Κυρία, εσύ γιατί έκανες "Μάρτη";
-Α, ναι, γιατί είσαι μικρή!
   ........

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!






2 σχόλια:

  1. Καλημέρα Όλγα!

    Πολύ με συγκίνησε η περιγραφή σου. Ακριβώς έτσι ένιωθα κι εγώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χαίρομαι πολύ που με καταλαβαίνεις!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή